การที่สิ่งใดๆที่ใช้การได้ดีในวันนี้ไม่ได้หมายความว่ามันจะยังคงใช้ได้ดีอยู่ในวันพรุ่งนี้

ความคิดดีๆเยี่ยมๆทุกอย่างก็ต่างมีเมล็ดพันธุ์เเห่งความล้มเหลวซ่อนอยู่ในตัวของมันเอง ในเกมกีฬาการรักษามาตรฐานเดิมก็ไม่ได้เป็นหลังประกันว่าเราจะสามารถประสบความสำเร็จในเกมต่อๆไปได้ โลกหมุนไปข้างหน้า เเละคู่เเข่งกำลังไล่ตามมาติดๆ มาตรฐานควรได้รับการปรับปรุงในดีขึ้น

ดั่งที่ ชาร์ลส์ ดาร์วิน นักวิวัฒนาการการสมัยศตวรรษที่ 19 ได้กล่าวไว้ว่า  “ผู้ที่ไม่สามารถมีวิวัฒนาการเร็วกว่าสิ่งเเวดล้อมย่อมสูญสลาย “

เป็นไปได้ว่าอาจมีเเรงกดดันอย่างใหญ่หลวงที่ให้เราทำอะไรเหมือนอย่างที่เคยทำมาเเล้วหรือทำในสิ่งที่เราชอบทำซ้ำอีกครั้ง มันง่ายกว่าที่จะทำตามกฏเก่าๆอะไรเดิมๆเชื่อในสิ่งที่ตนคุ้นเคยเเทนที่จะสร้างอะไรขึ้นมาใหม่ ราล์ฟ วัลโด อีเมอร์สัน เขียนไว้ว่า “การเลียนเเบบคือการฆ่าตัวตาย”  เพราะเเม้ว่าเราสามารถคิดค้นสูตรเเห่งความสำเร็จในการประสบความสำเร็จขึ้นมา มันก็ยังคงเป็นสูตรที่มีวันหมดอายุอยู่ดี เราต้องเตรียมตัวเตรียมใจโยนสูตรที่ช่วยให้ประสบความสำเร็จทิ้งได้ทันทีที่มีสัญญาณบ่งบอกว่ามันเริ่มจะทำให้เราล้มเหลว การยึดติดด้วยเหตุที่ว่า มันเคยใช้ได้ผลในอดีต นับเป็นหนทางไปสู่หายนะโดยเเท้ เเละมันยังใช้ได้ดี กับความรัก การเรียน การงาน หรือเเม้การใช้ชีวิต อีกด้วย เพราะทุกสิ่งคือความไม่เเน่นอนนี่อาจเป็นวลีสุดฮิตที่ใช้ปลอบใจตัวเองเพื่อเพิ่มความหวังให้กับอนาคต จิงอยู่มันอาจจะไม่เเน่นอน เเต่มันก็ไม่ได้เเปลว่า ทุกสิ่งเป็นไปไม่ได้นี้  ดังนั้นที่ที่เราควรทำเมื่อบรรลุความสำเร็จใดๆจึงไม่ใช่ความอิ่มอกอิ่มใจ เเต่ความจะเป็นการห่วงใยอนาคตมากกว่า เรามีความสุขกับความสำเร็จที่เราได้รับได้เเต่ในขณะเดียวกันก็ต้องดิ้นรนหาทางก้าวหน้าต่อไปด้วย

ส่วนเพลงนี่ชอบส่วนตัว