เคยคิดไหมยิ่งเราพยายามควบคุมเท่าไรสิ่งๆนั้นมันยิ่งจะเกิดเท่านั้น เเต่เราจะเสียใจเพราะเรื่องที่เราไม่อยากให้เกิดมันไม่ได้เกิดขึ้นกับเราหรอก มันจะเิกิดกับคนที่เรารัก เกิดกับคนใกล้ตัวของเรา เพราะกรรม คือสิ่งต่อเนื่องของความคิดไปตลอดจนถึงการกระทำ เเละการจำกัดกรอบทางความคิดของผู้อื่นโดยการชี้นำเเม้เราจะเข้าใจว่าเจตนาเราดีเราอยากให้เขาเจอสิ่งที่ดีๆสิ่งที่เราเลือกคือสิ่งที่ดีที่สุด เเต่มันสำหรับใครละ พวกผู้ใหญ่ได้เอาคำว่าความห่วงใยความหวังดีมาเป็นข้ออ้างทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่ามันชอบธรรมดีเเล้ว ใช่ เเม้ตัวเราจะเป็นพ่อเป็นเเม่ เราก็ไม่สามารถยัดเหยียดสิ่งที่เราอยากให้เค้าเป็นได้หรอก เพราะมันมัน เจตจำนงค์ อิสระทางความคิดเเละจิตวิญญาณ สุดท้ายมันจะเริ่มต้นเเละจบเพราะเรา ลูกของเรา คนรัก ของเราก็ไม่ต่างจากตุ๊กตาที่ไร้ชีวิต เเล้วไหนล่ะคือเหตุผลเเห่งการกำเนิด เเละมนุษย์เรายังคงเอาเเต่เเทรกเเซงเจตน์จำนงค์อิสระของผู้อื่นไม่จบสิ้น สิ่งๆนี้ก็เป็นเหตุเเห่งการเกิดไม่จบชาติจบภพเหมือนกัน สิ่งที่เราควรทำก็คือ เปิดใจเเคบๆของความเป็นมนุษย์ออกมา เข้าใจในธรรมชาติของความคิดเเละความต้องการเรียนรู้เเละเข้าใจ เพื่อที่จะไม่ต้องการอีกต่อไป,…

คำว่าเเก้ไขไม่ได้ไม่มีบนโลกนี้หรอกดังนั้นเราควรปล่อยให้ชีวิตผู้คนไหลไปตามหนทางในสิ่งที่ควรเป็น เพราะมันไม่มีใครดี 100% เเละเสีย 100% ขอให้เลิกยึดดวงดีดวงเสียเเต่ส่งเสริม ศักยภายที่ดีเเละตระหนักรู้ ส่วนที่เป็นอุปสรรค ถึงจะถูกต้อง

จงเข้าใจตรงนี้ ไม่มีการกระทำใดๆจะมีอำนาจเหนือกฏเเห่งพลังใจของมนุษย์ไปได้

จงเชื่อใจคนที่เรารัก

คิดถึงก๋งมากคับเเต่มันสายเกินไปที่ผมจะย้อนกับไปเเก้ไขเวลาที่เคยสูญเสียไป