พวกเราเริ่มต้นชีวิตด้วยการเป็นเด็กทารก ซึ่งรู้จริงๆว่าตัวเองต้องการอะไร เรารู้ตัวว่าเราหิว เราคายอาหารที่ไม่ชอบออกมาเเละกวาดอาหารที่ชอบลงท้องไปอย่างหิวกระหาย 555+ (สำหรับบางคนนะ) พวกเราไม่มีปัญหาในการเเสดงออกว่าเราต้องการอะไร เราก็เเค่ตะโกเเหกปากออกมาดังๆจนกว่าที่เราจะได้ในสิ่งที่เราต้องการ พวกเรามีความต้องการทุกอย่างอยู่เเล้วภายในตัว ความต้องการให้ป้อนอาหาร ให้เปลี่ยนผ้าอ้อม ให้โอบอุ้ม ให้กล่อม ให้ความอบอุ่นเเละความรัก เเต่เมื่อเราโตขึ้นเราคลานไปรอบๆเราเคลื่อนไหวไปหาอะไรก็ตามที่ดึงดูดความสนใจของพวกเรา พวกเรารู้อย่างชัดเจนเเล้วว่าพวกเราต้องการอะไร เเละเเล้วพวกเราก็มุ่งหน้าไปหามันอย่างไม่เกรงกลัว ,…

เเล้วอะไรเกิดขึ้นละคับ  โอ้พระเจ้า ระหว่างทางมีใครบางคนพูดขึ้นว่า,…

อย่าจับนะ! อยู่ให้ห่างจากตรงนั้น! เอามือเเกออกมาซะ! ชอบหรือไม่ชอบเเกก็ต้องกินให้หมด! เเกไม่ได้รู้สึกเเบบนั้นจริงๆหรอก! เเกไม่ได้อยากได้มันจริงๆหรอก! ไม่อายบางเหรอที่ทำตัวเเบบนี้!!! หยุดร้องไห้เสียทีเลิกทำตัวเป็นเด็กขี้เเงได้เเล้ว!! ทำไมถึงทำเลอะเทอะเเบบนี้ เเกทำให้ชั้นลำบากรู้ไหม!!!!!!!

จากนั้นเมื่อเราโตขึ้น สิ่งที่เราได้ยินบ่อยๆๆก็คือ

เงินมันหายากนะรู้ไหม เเกเคยคิดถึงคนอื่นนอกจากตัวเองบางไหม เลิกเห็นเเก่ตัวสักที่เหอะ สิ่งนี้มันดีสำหรับเเก ชั้นหวังดีกับเเกนะ ทำไมเเกถึงทำตัวเเบบนี้ เเกคบผู้หญิงคนนี้ไม่ได้นะ สิ่งที่เเกทำน่ะมันไม่ดี ไอ้ลูกชั่วเเกมันไม่รักดี  ทำไมเเกถึงได้เลวเเบบนี้ เคยนึกถึงหัวอกพ่อเเม่บางไหม เเกทามหัยฉานผิดหวังงง ออกปาย ย 555 ชักเกินไปเเล้ว อินจัด คับ 555+ อินจัด

หลังจากถูกปิดกันในลักษณะนี้นานๆเข้าหลายๆปี สุดท้ายพวกเราส่วนใหญ่ก็จะเหินห่างไปจากความต้องการทางร่างกายเเละความปราถนาทางใจของตัวเอง เรากลับติดเเหงกอยู่กับการพยายามค้นหาว่าคนอื่นต้องการให้เราทำอะไร เราเรียนรู้ว่าจะทำอย่างไรให้ได้รับการยอมรับจากพวกเขา เเละผลก็คือ ตอนนี้เราต้องทำสิ่งต่างๆมากมายที่เราไม่ต้องการจะทำ เพียงเพื่อให้ใครหลายๆคนพอใจ

เราเรียนในคณะเเพทย์ตามความต้องการของพ่อเรา

เเต่งงานให้เเม่มีความสุข

เราเลือกจะทำงานอย่างจิงจัง เเทนที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองฝันไว้

เราเรีบนต่อปริญญาโททันที เเทนที่จะหยุดพักสักหนึ่งปีเพื่อสะพายเป้ออกเดินทางทั่วโลก

 

ใช่เเล้ว

เพียงเพื่อให้ดูเป็นคนมีเหตุมีผล เเละเป็นผู้ใหญ่ เราจึงลงเอยด้วยการทำตัวด้านชาต่อความปราถนาของตัวเอง จึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าเมื่อเราถามวัยรุ่นหลายๆคนว่าพวกเขาอยากทำหรืออยากเป็นอะไร พวกเขาจะตอบออกมาซื่อๆว่า “ไม่รู้เหมือนกัน” เนื่องจากมีคำว่า “ควรจะ” “ต้อง” เเละ”น่าจะ” สะสมเป็นชั้นๆทับถมอยู่ด้านบนจนทำให้สิ่งที่พวกเขาต้องการ จริงๆนั้นจมดิ่งเเละหายไปกับความมืด ,,,

อย่าใช้ชีวิตตามความต้องการของคนอื่นเพียงเพราะมันดูมีเหตุผล

อย่าได้เเคร์ที่จะทำ สิ่งใดๆๆก็ตามที่ใจเราปราถนา สุดท้ายสิ่งที่เราทำทั้งหมดมันจะมีผลกับเราเพียงคนเดียว

เเละนี่มานชีวิตของพวกเรานะ ….เย้